Een recente studie heeft een verbluffend biologisch fenomeen aan het licht gebracht onder de bodem van de East Lawn Cemetery in Ithaca, New York. Onderzoekers schatten dat één enkele locatie de thuisbasis is van ongeveer 5,6 miljoen op de grond nestelende bijen, wat een van de grootste en potentieel oudste bijenverzamelingen is die ooit zijn geregistreerd.
Een verborgen bevolking
Terwijl het publiek bijen vaak associeert met grote, gemeenschappelijke bijenkorven, is de realiteit van het Noord-Amerikaanse insectenleven heel anders. Ongeveer 70% van de bijensoorten in de VS zijn solitaire, in de grond nestelende insecten. In tegenstelling tot honingbijen die in enorme, georganiseerde kolonies leven, graven deze bijen zich in de aarde om individuele nesten te creëren.
De specifieke soort die bij deze ontdekking wordt geïdentificeerd is Andrena regularis. Hoewel wetenschappers weten dat deze soort de East Lawn Cemetery minstens sinds 1935 bewoonde, bleef de ware omvang van hun aanwezigheid tot nu toe een mysterie.
De schaal van de ontdekking
Tijdens een onderzoeksperiode van zes weken in 2023 onderzochten wetenschappers van Cornell University verschillende locaties op de begraafplaats om de bevolkingsdichtheid te berekenen. De resultaten waren ongekend:
- Totale populatie: Er kwamen naar schatting 5,56 miljoen bijen tevoorschijn om te foerageren en te paren.
- Bedekt gebied: De bevolking is geconcentreerd op ongeveer 6.500 vierkante meter.
- Vergelijkende context: Om dit in perspectief te plaatsen: een typische honingbijkolonie bestaat uit ongeveer 30.000 individuen. De ontdekking van Ithaca vertegenwoordigt een levensdichtheid die de eerdere wetenschappelijke maatstaven ver overtreft.
“Ik was totaal geschokt toen we de berekeningen deden”, zegt Bryan Danforth, hoogleraar entomologie aan de Cornell University en senior auteur van het onderzoek. “Ik heb gepubliceerde schattingen gezien van honderdduizenden bijen, maar ik had nooit echt gedacht dat het om 5,56 miljoen bijen zou gaan.”
Waarom dit ertoe doet: de rol van begraafplaatsen
Deze bevinding benadrukt een kritische, vaak over het hoofd geziene trend in de stedelijke ecologie: begraafplaatsen dienen als vitale toevluchtsoorden voor de biodiversiteit. Omdat begraafplaatsen vaak worden beheerd met minder intensief gebruik van pesticiden en minder frequente groenvoorziening dan woon- of landbouwgronden, bieden ze stabiele, ongestoorde habitats voor op de grond broedende soorten.
De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Apidologie, onderstreept verschillende belangrijke punten met betrekking tot de gezondheid van bestuivers:
- Ondergewaardeerde bestuivers: Solitaire bijen zijn vaak “onder de radar” vergeleken met honingbijen, maar toch leveren ze essentiële bestuivingsdiensten die lokale ecosystemen in stand houden.
- Habitatfragmentatie: Naarmate de stedelijke ontwikkeling voortduurt, worden deze “groene eilanden”, zoals begraafplaatsen, essentiële toevluchtsoorden voor insecten die niet kunnen overleven in verzorgde gazons of industriële landbouwzones.
- Ecologische benchmarks: Het enorme aantal bijen in Ithaca valt in de schaduw van eerdere grote onderzoeken, zoals een schatting van 1,6 miljoen bijen in Arizona of een telling van 650.000 bijen in de staat New York, wat erop wijst dat grootschalige samenvoegingen wellicht vaker voorkomen dan eerder werd gedacht.
Conclusie
De ontdekking van 5,6 miljoen bijen op één enkele begraafplaats in New York herdefinieert ons begrip van de populatiedichtheid van insecten en benadrukt de cruciale rol die beschermde, ongestoorde ruimtes spelen bij het ondersteunen van de bestuivers in de wereld.
