Kijk eens hoe tegenstanders struikelen in Ball Arena.
Het is niet alleen Nathan MacKinnon die langs hen heen schaatst.
Het is de lucht zelf.
Denver ligt op 5.280 voet. Een geografie die de longen beschadigt voordat het de benen raakt.
De Colorado Avalanche sloot het reguliere seizoen 2025-2026 af met het beste record van de NHL. Iedereen verwacht dat ze de Stanley Cup winnen.
Waarom?
Deels vaardigheid. Meestal hoogte.
Lucht bestaat overal voor 20,9% uit zuurstof.
Maar de dichtheid verandert.
Op zeeniveau verplettert de druk die moleculen samen. Je krijgt een volledige ademhaling. In de Mile High City?
De druk daalt. Moleculen verspreiden zich.
Elke ademhaling in Denver bevat ongeveer 17% bruikbare zuurstof.
Een merkbare dip.
Het menselijk lichaam heeft een hekel aan verstikking.
Of tenminste, het raakt een beetje in paniek.
Martin MacInnis, professor kinesiologie aan de Universiteit van Calgary, merkt op dat weefsel dat hongerig is naar zuurstof hypoxie veroorzaakt. Het lichaam compenseert. Het maakt meer hemoglobine aan. Het rode spul dat zuurstof ronddraagt.
“Je lichaam geeft signalen om de hoeveelheid rode bloedcellen te verhogen”, legt MacInnis uit.
Dit verhoogt de VO2max. Een mooie maatstaf voor hoeveel zuurstof je spieren in een minuut kunnen verwerken. Meer verwerkingskracht betekent dat je een hogere intensiteit kunt volhouden zonder te hijgen.
De Avalanche doen het grootste deel van hun werk in de ijle lucht. Eenenveertig thuiswedstrijden. Dagelijkse praktijken. Gymsessies waarbij elke squat twee keer zo hard brandt.
Randy Wilber, een fysioloog voor het Amerikaanse Olympic Training Center (toevallig in Colorado Springs), ziet het als een upgrade.
‘Ze krijgen een motor met ‘vijf versnellingen’, zegt Wilber, vergeleken met de standaard tegenstanders op zeeniveau met ‘vier versnellingen’.
Het is een dubbele klap. De thuisploeg bouwt hun motor, terwijl de bezoekers moeite hebben om die van hen om te draaien.
Gegevens van krachtcoaches ondersteunen dit.
Bezoekers verliezen 5 tot 10% prestatie in de eerste tien minuten van een wedstrijd in Denver. Hun bloedzuurstofverzadiging daalt tot onder de 90%. Ze verdrinken feitelijk in de lucht.
Aërobe metabolismevertragingen. Het lichaam heeft moeite om in actie te komen.
Maar hier is het addertje onder het gras.
Hoogte helpt afstandlopers enorm. Het helpt een powerlifter lang niet zo veel. Hockey leeft ergens in het midden.
Sprints. Uitbarstingen. Stop dan. Ga dan opnieuw.
MacInnis wijst op de gaten.
“Je schaatst hard. Je stopt. Je herstelt.”
Spelers op grote hoogte stuiteren sneller terug tussen de diensten. Ze zijn fris als de bezoekers nog het zweet van hun ogen vegen.
Dit is van belang voor de komende series van de derde ronde.
De Las Vegas Golden Knights spelen op 600 meter hoogte. Dat is hoog.
Maar Denver is hoger.
Effectieve zuurstof in Vegas? Ongeveer 19,4%.
Nog steeds dun. Maar Denver is dunner.
De Avalanche won niet omdat ze wisten hoe ze moesten ademen.
Tien jaar geleden hadden ze het slechtste record in hockey. Hoogte was hetzelfde. Spelers waren dat niet.
Ze wonnen in 2022. Vegas won in 2023.
Cale Makar wint trofeeën op schaatsen. James Norris-onderscheidingen komen niet van extra rode bloedcellen.
“Het zijn de spelers die ze nu hebben”, zegt MacInnis.
Ze wonnen de eerste ronde. Slechts één wedstrijd verloren in de tweede.
Het hoogtevoordeel?
Misschien een vijfde versnelling.
Of misschien gewoon lawaai terwijl ze rondjes om de anderen heen schaatsen.
