Amir Pnueli zmienił sposób, w jaki myślimy o oprogramowaniu. Nie tylko napisał kod. Ustanowił zasady zapewniające, że kod nie zawiedzie. Urodzony 22 kwietnia 1941 roku w Nahal (Palestyna, obecnie Izrael), jako pierwszy naukowiec wprowadził logikę temporalną do informatyki. Za tę pracę otrzymał w 1996 roku Nagrodę Turinga AM. To pozostaje najwyższe wyróżnienie w tej dziedzinie. W nagrodzie przyznano nagrodę za jego przełomową pracę nad wprowadzeniem logiki temporalnej i wybitny wkład w weryfikację programów i systemów.
Pnueli rozpoczął swoją podróż od matematyki. Uzyskał tytuł licencjata w Izraelskim Instytucie Technologii (Technion). Później, w 1967 roku, uzyskał doktorat z matematyki w Instytucie Nauk Weizmanna. Zmienił kierunek na Uniwersytecie Stanforda, gdzie pracował jako postdoc. Spędził także czas w Centrum Badawczym Watson firmy IBM. To doświadczenie przesunęło jego uwagę w kierunku informatyki.
Wrócił do Izraela jako starszy pracownik naukowy i dołączył do Katedry Matematyki Stosowanej w Instytucie Weizmanna. W 1973 roku przeniósł się na Uniwersytet w Tel Awiwie, gdzie założył Wydział Informatyki. W 1981 powrócił do Instytutu Weizmanna.
Dlaczego Pnueli jest ważny w nowoczesnym oprogramowaniu
Większość ludzi nie zna jego imienia. Ale oni korzystają z jego pomysłów na co dzień. Amir Pnueli rozwiązał trudny problem. Jak udowodnić sprawność systemu, gdy zdarzenia zachodzą jednocześnie? Tradycyjna logika uwzględnia stany. Zastanawia się, czy warunek jest prawdziwy, czy fałszywy. Ona nie bierze pod uwagę czasu.
Pnueli dodał czas do równania. Stworzył logikę temporalną. Pozwala to programistom określić zachowanie systemu w czasie. Sprawdza bezpieczeństwo i żywotność. Bez tego weryfikacja skomplikowanych systemów, takich jak kontrola ruchu lotniczego czy urządzenia medyczne, byłaby prawie niemożliwa.
Biznesowa strona teorii
Pnueli był nie tylko akademikiem. Stworzył prawdziwe produkty. W 1971 roku był współzałożycielem Mini-Systems. To była firma zajmująca się oprogramowaniem. W 1984 roku firma została przejęta przez Scitex Corporation.
Na tym nie poprzestał. Był współzałożycielem AdCad, który później stał się i-Logix. Opracowali oprogramowanie do projektowania inżynierskiego (CAE). Było to praktyczne zastosowanie jego pracy teoretycznej. Połączył abstrakcyjną matematykę z prawdziwymi narzędziami inżynierskimi.
Kluczowe prace i dziedzictwo
Jego najczęściej cytowaną pracą jest współpraca z Zoharem Manną. W 1991 roku napisali książkę „The Temporal Logic of Reactive and Concurrent Systems:Specification”. W 1995 roku opublikowali kontynuację: „Tymczasowa weryfikacja systemów reaktywnych: bezpieczeństwo”.
Te książki są lekturą obowiązkową dla każdego, kto studiuje weryfikację programu. Wyjaśniają, jak modelować systemy reagujące na dane wejściowe. Pokazują, jak sprawdzić, czy systemy te pozostają bezpieczne w każdych warunkach.
Pnueli zmarł 2 listopada 2009 roku w Nowym Jorku. Jego dziedzictwo jest widoczne w każdej linijce zweryfikowanego kodu. Za każdym razem, gdy system jest bezpieczny, jego logika działa. Dziedzina weryfikacji systemów ma wobec niego ogromny dług.
Studenci studiujący systemy konkurencyjne powinni zacząć tutaj.
