Impliciete informatie is alles wat in een idee of bericht zit, zonder dat het direct wordt vermeld. Het is wat wordt begrepen, niet gezegd. Het woord komt van het Latijnse implicitus, wat verward, ingewikkeld of inbegrepen betekent. Als iets impliciet is, leid je het af uit de context of intentie. Je hoeft het niet expliciet vermeld te hebben.
Denk aan een eenvoudig verzoek. Als iemand vraagt: “Kun je de deur openen?” ze gaan ervan uit dat de deur gesloten is. Ze zeggen het niet. De informatie is er, maar niet letterlijk. Je haalt het uit de situatie.
Dit is juridisch ook van belang. Impliciete toestemming is indirect verleende toestemming. Het komt voort uit acties of gedrag. Of zelfs omdat je ergens geen bezwaar tegen hebt. Als een patiënt zich bijvoorbeeld zonder klacht door een arts laat onderzoeken, is er sprake van impliciete toestemming. Er is geen mondelinge toestemming, maar het gedrag spreekt voor zich.
Impliciet versus expliciet: het verschil
Expliciet betekent direct. Duidelijk. Geen ruimte voor gissen. Impliciete behoefteaftrek. Expliciet wordt openlijk verklaard.
Kijk naar grammatica. In de zin ‘Ik was een boek aan het lezen’ is het onderwerp ‘Ik’ impliciet. Het staat niet geschreven, maar het werkwoord vertelt je wie het doet. Als je zegt: ‘Ik was een boek aan het lezen’, is het onderwerp expliciet. Je ziet het.
Als u dit begrijpt, kunt u tussen de regels door lezen. Niet alles wordt hardop gezegd. Vaak liggen de belangrijkste onderdelen verborgen in de stilte.
