De Artemis II-bemanning van NASA kan tijdens hun maanvlucht getuige zijn van een buitengewone kosmische gebeurtenis: een komeet die de zon extreem dicht nadert. Komeet C/2026 A1 (MAPS), in januari ontdekt door amateurastronomen, snelt nu richting een potentieel destructieve ontmoeting met onze ster op 4 april. De astronauten, de eerste mensen in tientallen jaren die de andere kant van de maan van dichtbij hebben gezien, zouden op de eerste rij kunnen zitten voor het lot van de komeet.
De vijandige omgeving van de zon
De komeet zal binnen een straal van 162.700 kilometer van de zon passeren – een afstand die 40 keer dichterbij is dan NASA’s Parker Solar Probe ooit heeft gewaagd. Deze extreme nabijheid stelt de komeet bloot aan intense hitte en straling. De meeste kometen die dit dicht benaderen, vallen volledig uiteen en verdampen in stof en gas. Of MAPS overleeft is zeer onzeker. Volgens Karl Battams, ruimtewetenschapper bij het Naval Research Laboratory, zal de komeet “de meest vijandige omgeving ervaren die ons zonnestelsel te bieden heeft, en zal hij daaronder lijden.”
Een crowdsourced wetenschappelijk initiatief
De studie van dergelijke ‘sungrazers’ – kometen die binnen een straal van 1300.000 kilometer van de zon komen – wordt gedeeltelijk aangestuurd door het Sungrazer Project, een door NASA gefinancierd initiatief dat zich baseert op gegevens van zowel professionele als amateurtelescopen. Het project heeft tot nu toe meer dan 5.000 van dergelijke kometen geïdentificeerd. MAPS werd ontdekt door Alain Maury, Georges Attard, Daniel Parrott en Florian Signoret met behulp van een op afstand bediende telescoop in Chili. Deze ontdekking benadrukt de waarde van burgerwetenschap bij astronomische observatie.
Grootte en activiteit: een race tegen de klok
Op basis van recente waarnemingen van de James Webb-ruimtetelescoop wordt geschat dat komeet MAPS een ijskoude kern heeft met een doorsnede van ongeveer 400 meter. De omvang ervan neemt echter af omdat de hitte van de zon ervoor zorgt dat er gas en stof wordt uitgestoten. Quanzhi Ye, een planetair astronoom aan de Universiteit van Maryland en de Universiteit van Boston, merkt op dat de komeet al een verhoogde activiteit vertoont, waardoor de kans op fragmentatie groter wordt voordat hij de komeet het dichtst nadert.
Een waarschijnlijke desintegratie
De consensus onder wetenschappers is grimmig: komeet MAPS zal naar verwachting binnen enkele dagen uit elkaar vallen. Battams voorspelt: “Mijn beste gok is dat het snel zal desintegreren… er zal niets anders overblijven dan een zwakke stofwolk.” Het monitoren van de komeet is een uitdaging vanwege de nabijheid van de zon, waardoor directe observatie gevaarlijk is voor het menselijk oog en zelfs voor gespecialiseerde ruimtevaartuigen moeilijk is.
Samenvattend kunnen de Artemis II-astronauten getuige zijn van een spectaculaire, zij het destructieve, kosmische gebeurtenis. Komeet MAPS bevindt zich op ramkoers met de zon en zijn overleving is onwaarschijnlijk. De ontmoeting dient als een grimmige herinnering aan de extreme krachten die een rol spelen in ons zonnestelsel en de kwetsbaarheid van ijzige lichamen die zich te dicht bij onze ster wagen.























