Middelbare scholieren worden tegenwoordig geconfronteerd met een uniek turbulent carrièrelandschap. Na jaren van verstoringen in het pandemietijdperk en snelle technologische veranderingen – met name de opkomst van kunstmatige intelligentie – voelen velen zich verloren terwijl ze zich voorbereiden op het betreden van een arbeidsmarkt die weinig gelijkenis vertoont met die van hun ouders. Hoewel uit sommige onderzoeken blijkt dat Generatie Z zich meer voorbereid voelt dan voorgaande generaties, blijft er een alomtegenwoordig gevoel van pessimisme hangen, terwijl jonge mensen moeite hebben om duidelijke wegen voorwaarts te vinden.
De vraag is: kan AI zelf studenten helpen bij het navigeren door de chaos die het veroorzaakt? Het antwoord is tot nu toe op zijn best gemengd.
Het probleem met “nuttige” AI
Lily Hatch, een junior op de Wake Forest High School in North Carolina, illustreert dit probleem perfect. Nadat een carrièrequiz dermatologie suggereerde, wendde ze zich tot een AI-chatbot voor advies. In plaats van relevante universiteitsaanbevelingen ging de bot in op irrelevante details, zoals het suggereren van de Universiteit van North Carolina Wilmington omdat deze dichtbij een strand ligt.
Deze ogenschijnlijk onschuldige misstap benadrukt een cruciale tekortkoming: de huidige AI-tools missen vaak de nuance en context die nodig zijn voor effectief loopbaanadvies. Ze kunnen informatie bieden, maar niet noodzakelijkerwijs nuttige informatie. Dit is belangrijk omdat studenten al overweldigd worden door onzekerheid. Slecht advies van een AI-tool zou het scepticisme over de toekomst kunnen versterken, waardoor ze de langetermijnplanning helemaal zouden laten varen.
Gespannen systemen: adviseurs staan onder druk
De vraag naar loopbaanbegeleiding groeit in een tijd waarin de middelen schaars zijn. De jeugdwerkloosheid stijgt, de scores op het gebied van studiebereidheid dalen en tweederde van de ouders wil meer training in beroepsvaardigheden op scholen. Toch worden adviseurs vaak gedwongen te kiezen tussen academisch advies, emotionele steun en loopbaanbegeleiding, terwijl ze te maken krijgen met ernstige burn-out en chronische onderbezetting.
De American School Counselor Association beveelt een verhouding van één counselor per 250 studenten aan. In werkelijkheid schieten veel staten ver achter: Georgië heeft 378 studenten per adviseur, Michigan 573 en Arizona maar liefst 645. Dit tekort dwingt scholen om AI als een potentiële oplossing te beschouwen, ook al is de effectiviteit ervan onbewezen.
De belofte en valkuilen van AI-adviesplatforms
Bedrijven als EduPolaris AI, met hun platform ‘Eddie’, stappen in de leegte. Eddie, die een pilot heeft gedaan op middelbare scholen in Titel I, beweert het werk van menselijke begeleiders te vergroten door de voortgang van leerlingen bij te houden (zoals het voltooien van referentiebrieven) en door datagestuurde inzichten te bieden. Het wordt zelfs vermeld als een aanbevolen AI-bron door organisaties als de Homeschool Association of California en, verrassend genoeg, het Witte Huis.
Er blijft echter scepsis bestaan. Sommige adviseurs zijn bang dat het overdragen van taken aan AI het probleem van de lage carrièrebereidheidsscores alleen maar zal verergeren. Anderen suggereren dat AI tijd kan vrijmaken voor betekenisvollere interacties met studenten, maar alleen als het strategisch wordt gebruikt.
De menselijke aanraking is nog steeds belangrijk
Schooladviseur Ian Trombulak uit Vermont betwijfelt of AI de waarde van een menselijke adviseur kan repliceren. Hij benadrukt het belang van gesprekken met een open einde, waardoor studenten hun passies kunnen verkennen en essentieel sociaal kapitaal kunnen opbouwen.
‘Ik ben er bijna als spiegel’, zegt Trombulak, die zijn rol beschrijft als klankbord in plaats van als directieve bron van advies. Deze relationele benadering is vooral van cruciaal belang in een wereld waarin traditionele loopbaantrajecten verdwijnen.
Studenten zijn steeds meer geïnteresseerd in niet-traditionele opties zoals leerlingplaatsen, militaire dienst en zelfs onconventionele carrières zoals beïnvloeding door sociale media. Counselors moeten zich aanpassen aan deze veranderende interesses, vaak door studenten te helpen kansen te creëren die nog niet bestaan.
Het oordeel: AI als hulpmiddel, geen vervanging
Uiteindelijk hangt de effectiviteit van AI bij loopbaanbegeleiding af van de manier waarop deze wordt gebruikt. Hulpmiddelen als Eddie kunnen de menselijke inspanningen aanvullen, maar kunnen het genuanceerde begrip en de emotionele intelligentie die een hulpverlener met zich meebrengt niet vervangen.
Studenten als Lily Hatch blijven op hun hoede. Haar ervaring met een chatbot versterkte haar scepsis over het vermogen van technologie om zinvolle begeleiding te bieden. Voor nu is ze van mening dat studenten het rustiger aan moeten doen, minder afhankelijk moeten zijn van AI en prioriteit moeten geven aan menselijke verbinding.
De toekomst van loopbaanbegeleiding zal waarschijnlijk een hybride aanpak met zich meebrengen: AI om de efficiëntie te vergroten, en menselijke adviseurs om de empathie, context en kritisch denken te bieden die de technologie nog steeds ontbeert.
