Een nieuwe analyse door de non-profitorganisatie The Planetary Society waarschuwt dat een enorme verlaging van de financiering 54 wetenschappelijke missies van NASA in gevaar zou kunnen brengen. De waarschuwing volgt op het begrotingsvoorstel van het Witte Huis voor het begrotingsjaar 2027, dat een drastische verschuiving suggereert in de manier waarop het agentschap zijn middelen toewijst.
De omvang van de voorgestelde bezuinigingen
Het Witte Huis heeft een budget van $18,8 miljard voor NASA voorgesteld, wat neerkomt op een daling van bijna 46%** in de financiering van de wetenschappelijke programma’s van het agentschap vergeleken met eerdere niveaus.
Hoewel de begrotingsvoorstellen van het Witte Huis niet juridisch bindend zijn – het Congres beslist uiteindelijk over de uiteindelijke uitgaven – duidt de omvang van deze bezuinigingen op een mogelijke verandering in de federale prioriteiten. Ter context: tijdens het huidige begrotingsjaar heeft het Congres zich grotendeels verzet tegen soortgelijke scherpe bezuinigingen, waarbij het uiteindelijk 24,4 miljard dollar heeft toegeëigend.
Omdat het nieuwe voorstel niet expliciet vermeldt welke projecten zullen worden beëindigd, hebben experts van The Planetary Society de begrotingsdocumentatie geanalyseerd om de meest kwetsbare programma’s te identificeren.
Belangrijkste impactgebieden
De voorgestelde bezuinigingen zijn niet gelijkmatig verdeeld over de afdelingen van NASA. De analyse suggereert dat bepaalde wetenschappelijke disciplines met veel zwaardere verliezen te maken kunnen krijgen dan andere:
- Aardwetenschappen en heliofysica: Geconfronteerd met het hoogste risico, met elk 17 potentiële annuleringen.
- Astrofysica en planetaire wetenschappen: Elke afdeling heeft te maken met ongeveer 10 potentiële annuleringen.
Wat staat er op het spel?
De lijst met ‘risicovolle’ missies strekt zich uit van ervaren ruimtevaartuigen die zich momenteel in de ruimte bevinden tot toekomstige verkenningen met hoge prioriteit.
1. Lopende missies en veteranenmissies
Verschillende cruciale onderzoeken die momenteel gegevens opleveren of zich voorbereiden op nieuwe doelen, kunnen worden stopgezet:
– Juno: Bestudeert momenteel Jupiter.
– New Horizons: De sonde die op beroemde wijze Pluto en de Kuipergordel verkende.
– OSIRIS-APEX: Het ruimtevaartuig bereidt zich momenteel voor om de asteroïde Apophis te bestuderen.
– Chandra & Fermi: Twee van de krachtigste röntgen- en gammastralingsobservatoria die er bestaan.
2. Toekomstig onderzoek en planetaire wetenschap
Het voorstel bedreigt het vermogen van NASA om onze buren te verkennen en deel te nemen aan belangrijke internationale mijlpalen:
– Venusverkenning: De DAVINCI- en VERITAS-missies, ontworpen om de atmosfeer en topografie van Venus te bestuderen, staan op het hakblok.
– Mars-samenwerking: De deelname van NASA aan de door ESA geleide Rosalind Franklin-rover – een missie die opnieuw werd vormgegeven nadat geopolitieke verschuivingen eerdere partnerschappen hadden ontbonden – zou kunnen worden ingetrokken.
3. Aardwetenschappen en klimaatmonitoring
Misschien wel het meest cruciaal voor de stabiliteit op aarde zijn de bezuinigingen gericht op missies die essentieel zijn voor het begrijpen van ons veranderende klimaat:
– Stormtracking: De CYGNSS- en TROPICS-satellietconstellaties, die helpen bij het voorspellen van tropische stormen en windsnelheden.
– Klimaatgegevens: De ervaren Aura-satelliet en de Orbiting Carbon Observatory (OCO-2/3)-serie, die van cruciaal belang zijn voor het monitoren van de uitstoot van broeikasgassen.
4. Internationale wetenschappelijke partnerschappen
De begroting zou een terugtrekking uit de mondiale wetenschappelijke samenwerking kunnen betekenen. De analyse suggereert dat de VS de steun voor verschillende grote internationale projecten zou kunnen intrekken, waaronder:
– LISA (zwaartekrachtgolven) en ATHENA (röntgenobservatorium), beide geleid door de European Space Agency (ESA).
– Ondersteuning voor de Euclid -telescoop (donkere energie) en de door Japan geleide XRISM -missie.
De bredere context
De spanning tussen de wetenschappelijke ambities van NASA en de begrotingsvoorstellen van het Witte Huis benadrukt een terugkerende uitdaging in de ruimteverkenning: de strijd voor stabiliteit op de lange termijn.
Wetenschappelijke missies vereisen vaak tientallen jaren van planning en verplichtingen van meerdere miljarden dollars. Wanneer begrotingsvoorstellen van jaar tot jaar enorm fluctueren, ontstaat er een ‘budgettaire whiplash’, waardoor het moeilijk wordt voor wetenschappers om onderzoekstrajecten op lange termijn vol te houden en voor internationale partners om te vertrouwen op Amerikaanse toezeggingen.
“Het begrotingsverzoek van de president voor het begrotingsjaar 2027 weerspiegelt een duidelijk principe: de Verenigde Staten moeten het voortouw nemen in de ruimte, niet alleen op het gebied van ontdekking, maar ook op het gebied van nationale welvaart, veiligheid en inspiratie”, aldus NASA-beheerder Jared Isaacman in een brief die bij het verzoek is gevoegd.
Conclusie: Als het Congres het door het Witte Huis voorgestelde traject volgt, wordt NASA geconfronteerd met een fundamentele herstructurering die de planetaire verkenning zou kunnen vertragen, de internationale wetenschappelijke banden zou kunnen verzwakken en ons vermogen zou kunnen verminderen om het veranderende klimaat op aarde te monitoren.
