Een recente studie gepubliceerd in Nature onthult de duizelingwekkende omvang van de microplasticvervuiling in de atmosfeer: 600 biljard deeltjes die jaarlijks alleen al uit bronnen op het land vrijkomen. Dit cijfer doet de bijdrage van de oceanen in het niet vallen, geschat op ruwweg 26 biljard deeltjes per jaar. De bevindingen benadrukken een kritieke leemte in ons begrip van de verspreiding van microplastics en onderstrepen de dringende behoefte aan nauwkeurigere mondiale monitoring.
Land versus zee: een enorme ongelijkheid
Jarenlang hebben wetenschappers moeite gehad om atmosferische microplastics te kwantificeren vanwege hun alomtegenwoordigheid en hun kleine omvang (tussen één micron en vijf millimeter). De nieuwe schatting is gebaseerd op de analyse van 2.782 metingen op 283 locaties wereldwijd. Uit het onderzoek bleek een gemiddelde concentratie van 0,08 deeltjes per kubieke meter boven land, vergeleken met slechts 0,003 deeltjes per kubieke meter boven zee. Dit toont aan dat emissies op het land de microplasticvervuiling in de atmosfeer domineren, een bevinding die eerdere aannames aanzienlijk verandert.
Waarom dit ertoe doet: de kenniskloof overbruggen
Eerdere schattingen van atmosferische microplastics liepen enorm uiteen (bijvoorbeeld van 0,004 tot 190 deeltjes per m3 langs de Chinese kust). De discrepantie tussen oudere gegevens en de nieuwe bevindingen benadrukt de onbetrouwbaarheid van bestaande monitoringmethoden. Andreas Stohl, hoofdauteur van het onderzoek, legt uit dat hoewel er onzekerheden blijven bestaan, het onderzoek het bereik van mogelijke emissiecijfers heeft verkleind. Nauwkeurige tracking is essentieel omdat microplastics gemakkelijk door de wind worden verspreid en vrijwel onmogelijk uit het milieu kunnen worden verwijderd.
Toekomstige implicaties
De onderzoekers hopen dat hun werk een basis zal vormen voor meer gedetailleerde toekomstige studies. De huidige methoden hebben moeite om de kleinste deeltjes te detecteren, en betere mondiale meetstandaarden zijn van cruciaal belang. De enorme hoeveelheid microplastics die in de atmosfeer terechtkomt, roept zorgen op over de gezondheid van de luchtwegen, de gevolgen voor het ecosysteem en de gevolgen voor het milieu op de lange termijn.
Nauwkeurige monitoring van microplasticvervuiling is niet langer slechts een academische bezigheid; het is een fundamentele stap in de richting van de bescherming van de menselijke en planetaire gezondheid.
De bevindingen dienen als een duidelijke herinnering dat de plasticcrisis zich tot ver buiten de oceanen uitstrekt en zelfs de lucht die we inademen infiltreert.
