De Artemis II-missie, NASA’s nieuwste bemande maanproject, is officieel begonnen. De eerste dag in de ruimte was een mix van kritische systeemcontroles, waaronder een opmerkelijk probleem met het nieuwe toilet van het ruimtevaartuig, en essentiële manoeuvreerbaarheidstests.
Eerste systeemcontroles
De vierkoppige bemanning – NASA-astronauten Reid Wiseman, Victor Glover en Christina Koch, samen met astronaut Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency – begon onmiddellijk met het testen van de belangrijkste functies van het Orion-ruimtevaartuig toen het een baan om de aarde bereikte. Een van de eerste prioriteiten? Ervoor zorgen dat het toilet werkte zoals bedoeld. Dit is de eerste keer dat een maangebonden ruimtevaartuig beschikt over een volledig functioneel afvalbeheersysteem, een aanzienlijke upgrade ten opzichte van de tassen die tijdens de Apollo-missies werden gebruikt.
Uit vroege tests bleek echter dat er een ‘knipperend storingslampje’ op het toilet zat, wat aanleiding gaf tot onmiddellijke probleemoplossing. NASA bevestigde dat het probleem snel was opgelost, hoewel het incident de complexiteit benadrukt van het in stand houden van zelfs basisfuncties in de verre ruimte. Het toilet zelf is een substantiële verbetering, gemaakt van titanium en ontworpen voor gelijktijdige opvang van urine en ontlasting, en het bevat een privacydeur – een luxe die astronauten voorheen ontbeerden.
Softwareproblemen en operationele tests
Buiten het toilet stuitte de bemanning op inconsistenties in de software. Audio uit de livestream van de Orion legde astronauten vast die conflicterende versies van Microsoft Outlook bespraken die niet correct functioneerden. NASA heeft deze softwareproblemen nog niet publiekelijk aangepakt.
Ondanks deze problemen gingen de astronauten door met essentiële operationele tests. Victor Glover, de piloot van de missie, voerde een reeks manoeuvres uit om de behendigheid van Orion te beoordelen, inclusief bewegingen in alle richtingen (omhoog, omlaag, links, rechts) en gecontroleerd kantelen. Deze tests zijn cruciaal om ervoor te zorgen dat het ruimtevaartuig nauwkeurige manoeuvres kan uitvoeren tijdens toekomstige maanmissies.
Verwijdering Verbranding en trajectcorrectie
De bemanning gebruikte ook de tussentijdse cryogene voortstuwingstrap (ICPS) – de motor die oorspronkelijk aan de Space Launch System (SLS) -raket was bevestigd – als aanmeerdoel voor testen. Na de test zal de ICPS opzettelijk worden gedeorbiteerd via een “verwijderingsverbranding”, waardoor deze in de Stille Oceaan zal neerstorten.
Orion voerde extra brandwonden uit om zijn baan om de aarde te verhogen, waardoor zijn baan veilig werd gesteld voor de komende maanreis. Dit zorgt ervoor dat het ruimtevaartuig op koers blijft terwijl het in een baan om de aarde draait voordat het richting de maan gaat.
De Artemis II-missie is een mix van geavanceerde techniek en onvermijdelijke probleemoplossing in de echte wereld. Hoewel het toiletprobleem en de softwareproblemen kleine tegenslagen zijn, onderstrepen ze de uitdagingen van de bemande ruimtevaart. De succesvolle manoeuvreerbaarheidstests bevestigen de bereidheid van Orion voor de komende missie en vormen de weg vrij voor een historische terugkeer naar de maanbaan.
