Archeologen in Spanje hebben opmerkelijk goed bewaarde overblijfselen van een 3500 jaar oud weefgetouw opgegraven, wat een ongekend inzicht biedt in de textielproductie tijdens de bronstijd. De ontdekking op de archeologische vindplaats Cabezo Redondo werpt licht op weeftechnieken en suggereert dat de regio een sleutelrol speelde in de evolutie van de textielproductie.
De betekenis van kromgetrokken weefgetouwen
Weefgetouwen met kettinggewicht waren essentieel voor het maken van stoffen in het prehistorische Europa en het Middellandse Zeegebied. Deze apparaten gebruikten stenen of kleigewichten om de spanning op verticale draden te behouden, waardoor wevers kleding en dekens konden maken. Door hun houten constructie en organische componenten overleven deze weefgetouwen zelden de tand des tijds. Meestal vertrouwen onderzoekers op de overgebleven weefgetouwgewichten – gemaakt van steen of klei – om af te leiden hoe textiel werd gemaakt.
Een zeldzame vondst: bewaarde houten onderdelen
Het team van Cabezo Redondo ontdekte verkoold hout en touwen van plantaardige vezels naast gewichten van kleiweefgetouwen. Dit is een van de oudste houten weefgetouwen ooit gevonden, een zeldzame kans om de feitelijke constructie van het weefgetouw en hoe het werd gebruikt te bestuderen. Het hout was afkomstig van inheemse pijnbomen uit Aleppo, terwijl de gewichten zelf kunnen duiden op gespecialiseerde textielproductie.
Vroeg bewijs van geavanceerde weeftechnieken
Uit analyse blijkt dat dit weefgetouw niet alleen eenvoudige tabby-weefsels kon produceren (gebruikelijk in eerdere perioden), maar ook dichtere, complexere textielsoorten, waaronder vroege keperstofweefsels. Keperstofweefsels, meestal gemaakt van wol, werden pas rond 1000 v.Chr. wijdverspreid, wat betekent dat de locatie mogelijk voorop liep in een technologische verschuiving. Dit suggereert dat Cabezo Redondo een opmerkelijk centrum voor textielinnovatie was in een periode waarin wol steeds vaker voorkwam en de weeftechnieken diversifieerden.
Implicaties voor het begrijpen van de bronstijd
De ontdekking biedt een zeldzame momentopname van vakmanschap uit de Bronstijd. Het gaat verder dan gefragmenteerde gereedschappen en gewichten en onthult het weefgetouw zelf, bevroren in de tijd. Dit biedt nieuw inzicht in het dagelijks leven en de technologische mogelijkheden van mensen die bijna 3500 jaar geleden leefden.
Door deze ontdekking kunnen we niet alleen de gedeeltelijke gereedschappen zien die gewoonlijk bewaard blijven, maar ook het weefgetouw zelf – bevroren op het moment dat het bijna 3500 jaar geleden in gebruik was – en biedt een zeldzaam kijkje in het alledaagse weefwerk uit de Bronstijd.
Deze vondst benadrukt het belang van het zuidoosten van het Iberisch schiereiland in de ontwikkeling van textieltechnologie uit de Bronstijd. Het bewaarde weefgetouw levert kritisch bewijs om te begrijpen hoe vroege wevers hun methoden en materialen aanpasten om meer verfijnde stoffen te creëren.
