Archeologen die een bouwplaats in West Norfolk, Engeland, opgraven, hebben een opmerkelijk goed bewaarde strijdtrompet uit de ijzertijd opgegraven – een carnyx – die mogelijk verband houdt met de Iceni-stam en hun legendarische koningin Boudica. De ontdekking biedt een zeldzaam kijkje in de militaire cultuur van het Keltische verzet tegen het Romeinse Rijk rond 60-61 CE.

Een zeldzame vondst in het hart van het Iceni-gebied

De carnyx, een van de slechts drie gevonden in Groot-Brittannië en een van de meest complete exemplaren in Europa, werd ontdekt naast andere militaire artefacten: vijf schildbazen en een bronzen zwijnkop, waarschijnlijk een stamstandaard. De plek valt precies binnen het historische territorium van de Iceni, de stam onder leiding van Boudica in haar beroemde opstand tegen de Romeinse bezetting.

Waarom dit ertoe doet: De Iceni-opstand was een grote opstand die de Romeinen bijna uit Groot-Brittannië verdreef. De ontdekking van dergelijke hoogwaardige militaire instrumenten in hun kernland onderstreept de verfijning en kracht van deze Keltische groep.

De trompet verbinden met de oorlog van Boudica

Hoewel een directe connectie met Boudica zelf niet definitief kan worden bewezen, komt de leeftijd van de trompet overeen met haar leiderschapsperiode. De carnyx zou een angstaanjagend psychologisch wapen op het slagveld zijn geweest, gebruikt om troepen te verzamelen en vijanden te intimideren.

“Ik doe al meer dan 40 jaar archeologie, en ik heb nog nooit zoiets gezien”, zegt Mark Hinman, CEO van Pre-Construct Archaeology. Zijn verklaring benadrukt het ongekende karakter van de vondst.

De vraag blijft of de artefacten werden begraven als onderdeel van een rituele storting, een verloren gegane voorraad militair materieel, of verborgen waren in afwachting van verdere conflicten.

Implicaties voor het begrijpen van Keltische oorlogsvoering

De carnyx en bijbehorende vondsten bieden waardevolle inzichten in de militaire praktijken van de Iceni en andere Keltische groepen die zich verzetten tegen de Romeinse expansie. Alleen al de kwaliteit van deze objecten suggereert dat ze toebehoorden aan hooggeplaatste krijgers of leiders.

De ontdekking versterkt het idee dat de Keltische oorlogvoering niet slechts een chaotische botsing van barbaren was, maar een gestructureerd, symbolisch en technologisch geavanceerd systeem van verzet. Deze vondst onderstreept hoe belangrijk archeologische ontdekkingen zijn voor het begrijpen van het verleden.

De artefacten zullen nu verder onderzocht worden om meer over hun oorsprong en doel te onthullen, waardoor een duidelijker beeld ontstaat van het leven en de oorlogvoering in Romeins Groot-Brittannië.